En engar áhyggjur, alla söguna má finna á heimasíðunni okkar www.borgarbokasafn.is og á hlaðvarpi Borgarbókasafnsins í lestri höfundar.

20. kafli: Eftirlýst

Pétur beið eftir Stefaníu fyrir utan skólann þegar hún kom út. Hann hélt á samanbrotnu blaði í hendinni og velti því órólegur á milli fingranna. Það var fréttin um nornina sem hann hafði prentað út.

            „Hvað er að þér?“ spurði Stefanía. „Sástu draug?“

            Pétur rétti henni blaðagreinina orðalaust.

            „Á ég að lesa þetta eða?“

            Pétur kinkaði kolli og Stefanía stundi. Hún sléttaði úr blaðinu og hóf lesturinn.

 

Lögreglan lýsir eftir Aðalheiði Jónsdóttur, 79 ára. Aðalheiður hefur ekki sést síðan 1. desember síðastliðinn þegar íbúð hennar að Holtastræti 37 sprakk í loft upp. Aðalheiður er lágvaxin, með grátt hár og líklega svartklædd. Þau sem hafa upplýsingar um ferðir hennar eða vita hvar hún er niðurkomin eru beðin um að hafa samband við lögregluna í síma 112.

 

Augabrúnir Stefaníu lyftust sífellt hærra upp á ennið eftir því sem leið á lesturinn þar til þær hurfu upp undir eyrnabandið.

            „Er þetta Aðalheiður okkar?“ spurði hún undrandi. „Aðalheiður norn?“

            „Ég held það,“ sagði Pétur angistarfullur. „Þarna stendur að við eigum að hafa samband við lögguna,“ bætti hann við. Hann langaði ekkert að gera það. Hvað ef norninni yrði nú stungið í fangelsi? Eða brennd á báli?

            „Við gerum það ekki,“ sagði Stefanía snöggt. „Manstu ekki hverju við lofuðum henni?“

            Pétur kinkaði kolli.

            „Þess vegna getum við ekki sagt neinum. Ekki einu sinni löggunni,“ sagði Stefanía.

            Pétur varpaði öndinni léttar. Stefanía hafði rétt fyrir sér.

            „En hvað eigum við að gera?“ Pétur var miður sín. „Kannski er hún glæpakona.“

            „Það getur ekki verið,“ sagði Stefanía. „Ég meina, við bökuðum piparkökur með henni. Þetta hlýtur að vera einhver misskilningur.“ Hún þagnaði og settist í rólu skammt frá. Pétur settist við hliðina á henni. Hann var alveg ráðalaus. Nornin var orðin svo góð vinkona þeirra. Hún átti líka Lubba sem var besti hundur í heimi. En nú var hún eftirlýst og það stóð skýrum stöfum í fréttinni að allir sem vissu eitthvað um hana ættu að hafa samband við lögguna. En þau höfðu lofað að segja engum frá. Þetta var allt saman öfugsnúið.

            „Við verðum að fara og spyrja hana hvað sé eiginlega í gangi,“ sagði Pétur að lokum. „Það er engin önnur leið.“

            Stefanía kinkaði alvarleg kolli. Svo héldu þau af stað í átt að kofa nornarinnar.


Hér má hlusta á kaflann í lestri höfundar.

Úbbs, eitthvað er ekki rétt. Villurnar eru merktar með rauðu.

Þessi gluggi er lokaður


Skilmálar

Nýr og spennandi kafli í jólasögu Tómas Zoega um Pétur og Stefaníuopnast á hverjum degi til jóla!Hver býr í kofanum? Eru allar nornir hættulegar? Fylgist með spennandi jólaævintýri Péturs og Stefaníu á hverjum degi til jóla!

Við sendum þér daglegan tölvupóst í desember og minnum þig á þegar nýr gluggi hefur opnast. Þú átt kannski eftir að sakna okkar eftir jól, því þá snarhætta póstarnir að berast!